Napisał Tomasz!!! >> 2005-10-04 23:54:11

Przekleństwa klasyków

Polscy pisarze nie należeli do językowych purystów. W rodzimejliteraturze pięknej aż roi się od przekleństw, wulgaryzmów i wyszukanych obelg.

"Wiatrom rozumie, praktykuje komu, a sam nie widzi, że ma kurwę w domu" - pisał Jan Kochanowski we fraszce na matematyka. Adam Władysławiusz, poeta XVII - wieczny, ob¶miewał star± babę: "I będę skakać jako młoda sarna, choć mi dupa wisi jako młyńskie żarna". Andrzej morsztyn, XVII - wieczny poeta dworski, fraszkę "Małżeństwo" zacz±ł słowami: "Same¶ skurwysyn, kurwa twoja żona". W dwudziestowieczu międzywojennym mistrzów trzech kropek mieli¶my kilku. Julian Tuwim w "Balu w operze" wyobraził sobie, jak wygl±dałaby królowa polskich przekleństw, gdyby się naglę zmaterializowała: "Z paznokciami purpurowymi, z wymionami malowanymi, z szmaragdowym monoklem w oku, z neonow± reklam± w oku, skrzecz±c szlagiera: Komu dzi¶ dać? Promieniej±ca KURWA MAĆ!" Witkacy wolał językowe wyrafinowanie. Bohater jego "Szewców" majster Sajetan, słysz±c, że czeladnika stać tylko na "psia j± cholera", oburza się i uczy jak kl±ć z lekko¶ci±: "ty skierdaszony w±drołaju, ty chliporzygu odwantroniony" Lepszy jest tylko Wiech, którego dialogi urzekaj± szemran± mow± ulicy: "Jeste¶ pan filimon za podpinkie szarpany. Odklapnij się." na co można było odpowiedzieć: "przymknij się smolipysku drobnem szabrem w ciemie drapany, bo w przeciwnym b±dz razie będę zmuszony oblicze ci w grubszy orzech albo w kostkę numer drugi wprawić".
skomentuj (26)